Opinion

An attack list and a defense list

An attack list and a defense list

Plator Nesturi / Finally, the curiosity about the names that will represent the political forces in the battle of April 25 is over. The dice have already been rolled, the registration with the CEC has been completed and first it remains to give the first opinions of the lists, which all parties declare to be the winners. We saw three different list philosophies that in a way show us and the approach to how the three main parties do the campaign and with what gear they enter the race. First the former SMI that introduced its team. The former list was dominated by new names and where it was often stated as the merit of the candidate that he was in his third year as a student. Pretty achievement this .. However, comparing the list of 10 years ago of the SMI where heavy figures prevailed, with this one today where the average age is for the youth volleyball team, makes you think that this political force is heading towards a process of transformation from party to a post-camping youth association. Without wanting to be conservative about their involvement in politics, but I judge as very hypocritical the inclusion in the list of young MPs who have the first employment to have as MPs or as heads of institutions precisely by the warm hand of the party. These kinds of leaps do not benefit politics, the state or even the young people promoted to be part of politics. Involvement in politics anywhere in the world means engagement with an entity but at the same time pursuing a professional career. And the new feeds that are made in representation always suffer from young people with achievements in the profession and not from dairies simply with the justification representing their age. Representation is made by the policies it undertakes and not by the fact that it introduces in parliament any student who has to go to take the exams after the parliamentary session. Continuing further with the SP list, what stands out was the fact of a major renewal of the group that will represent it in parliament. It was judged that as a ruling party, Rama would throw the group he worked with again during this term, but to our surprise this did not happen / 64 percent of the 2017 list was changed, and more specifically in the way they are ranked . For the most part in the first places of the list are new feeds and these with people who not only have had professional achievements in the areas where they live and reside, but being first in the rankings, bring the party closer directly to the electorate. Meanwhile leading political figures are placed in places behind, and precisely in the quotas that have been set as the target for obtaining mandates. This way of risking makes the SP list an attack list, where everyone, starting first from the political leaders of the regions, to engage to the extreme to maximize the vote and the result for each deputy. The usual scheme has not been followed where the leaders are at the top of the list, and where, despite the ascending or descending results, they have secured a seat in parliament.

Në të kundërt të kësaj, lista që paraqet PD duket si listë në mbrojtje. Jo thjesht për faktin se drejtuesit politikë kanë siguruar vendet e para të komfortit për çdo qark, por edhe për një lloj ngeshmërie në hartimin e tyre. Për gjithkënd nga analistët, edhe në rastin më të mirë për të mos i sharë asgjë, lista e PD ishte e vakët dhe që nuk përcjell asnjë ndjesi. Mendohej se një parti që kërkon pushtet do të paraqiste një listë bombë e më atraktive për elektoratin, por sërish Basha nuk zhgënjeu në monotoninë rutinore të gjërave që ndjek. Çka tregon se ai ende nuk e zotëron plotësisht situatën brenda PD, që paraqitet ende me probleme edhe pas shizmace të fundit të krijimit të partive të reja të djathta, por dhe për vetë shkallën e madhe të pakënaqësisë që u krijua pas publikimit të listave. Nga ana tjetër, ankthi i Bashës për të plotësuar listën me emrat që i do apo që i imponohen, bën që në to të vihen kandidatë tek të cilët elektorati nuk e gjen veten. Rasti I Vlorës kur kryesia e PD e qytetit bregdetar, një ditë pas publikimit të listës, debaton ashpër dhe kërcënon se do të japë dorëheqje në grup nëse nuk ndryshohet lista, pasi në të nuk asnjë vlonjat, është shembulli më i qartë se sa pa studim është realizuar përfaqësimi i kandidatëve. Por dhe sa larg elektoratit ka mbetur PD. Krahasimi më i mirë i listave midis kundërshtarëve është ajo listës së Tiranës. Vetëm të shohim 10 emrat e para për çdo parti, si për PS dhe për PD për të parë ndryshimin e madh midis tyre. Ndërsa PD shkon në motoninë e emrave që përfqasojnë gjithë opozitën e bashkuar, pra të të gjithë numrave 1 të partive që janë në koalicion, përballë tyre lista e PS me dy emra profesionistësh që skanë patur lidhje me politikën, ajo e zonjave Çomo dhe Bozo. Dy zonjave që përfqasojnë dhe dy nga betejat me të cilat është hasur vendi në këto dy vjet, me tërmetin dhe me pandeminë ku trupa e mjekëve dhe infermierëve janë ende në krye të betejës që vijon. Pra përballë listës së Njëshave vihet lista e njerëzve të thjeshtë e me arrtje profesionale. Dhe kjo ndodh në çdo qark. Ndërkohë si Rama, ashtu dhe drejtuesit e tjerë, Gjiknuri, Balla, Majko, Ruçi e të tjerë vendosen në vendet e rriskut, pikërisht për të shtyrë të gjithë drejt fitores, në fund të fundit, bariu rri në fund të tufës, qeni në filim të saj.