Opinion

Yesterday, hope returned to Albanian soil. Now it is our turn. Everyone has to do their job

Yesterday, hope returned to Albanian soil. Now it is our turn. Everyone has to

By Xenophon Krisafi

Yesterday at noon, May 19, 2021, all media and public information networks disseminated the message coming from across the ocean. Washington, the great America, the much-loved friend of all Albanians, found them in one of the moments, but also in the most crucial time segment.

They pointed the finger at Sali Berisha, the man who by most Albanians has been identified as the misfortune of this country, as their curse, as the man who really wanted to make them smile, as he himself has said. Everyone now clearly understands that America stamped Sali Berisha with the stamp of one of the most cowardly people in Albania.

The State Department addressed the Albanians after they had conducted an electoral process that, despite the problems, violations, possible distortions, etc., in a relative sense, was the best to date. It was addressed when some of the miserable losers of politics and journalism, instead of putting their finger on the head to find the real causes of the loss, try to find the "hair on the egg".

They hope in vain that, by completely contesting the result, they will undo one of the greatest achievements of Albanians in recent years, judicial reform (despite the problems and shortcomings it may have).

Yesterday, America returned to the Albanian land, hope returned, the exhilarating news returned that finally, here too, in Albania, which has dreamed and endlessly and strongly sought true democracy, good days will come.

True freedom and democracy will come to the homeland of Albanians who have suffered so much from murders, rapes, insults, humiliation, robberies, robberies, rampant thefts of a caste, a group of political thugs, but also of some so-called analysts or heartless, rude, uneducated and uncultured opinionists who, every night, through television screens, lynch and torture viewers, who, measuring them with their box, take them for fools and think that they can be ridiculed with idiocy .

It was observed that the atmosphere of the same human and spiritual liberation, was a general sense of salvation. It was distinguished to everyone, it was distributed through sms, memes, e-mails, phone calls, conversations, etc., which, together with the expression "you heard", almost did not express congratulations and congratulations.

This means that everyone in Albania was looking forward to this wonderful news of yesterday, this qualitative development, which will enter the history of Albanian democracy.
But one should not think that now that America has spoken we should just rejoice, get excited and wait for it to bring it all to us.

No at all. America, our strategic partner really like that, did its part. Now it is our turn. Everyone must do their duty, especially that unpolluted part of politics, the competent state institutions, which this people pays "as much as a chicken", genuine intellectuals, clergy, citizens, anyone who sees his future and of their children in Albania and in the optics of a progressive social and economic development.

This should continue to be done by that part of the media that feels liberated from the enslaving chains of dishonest politics, objective and impartial analysts and opinion leaders, who, although blamed for criminalized politics, have faced severe attacks and deprivations.

The news that arrived from Washington is a very good omen for Kosovo and the Albanians living scattered in their ethnic lands in other Balkan countries.
We must all wake up from the lethargy and laziness of unbearable indifference.

Duhet të inkurajohemi për t’u emancipuar në shkallën që duhet, për t’u sjellë si europianë e perëndimorë shembullorë. Këtë unë e kuptoj që ne shqiptarët duhet të sillemi në mënyrë korrekte me njëri-tjetrin, në respekt dhe solidaritet maksimal për personalitetin dhe dinjitetin e gjithsecilit. Duhet të vlerësojmë, të respektojmë dhe t’ua mbajmë dorën shtrirë fqinjëve tanë, duke iu kërkuar që edhe ata të na respektojnë pa na kërkuar asnjë lëshim ose kompromis që cenon tërësinë territoriale, interesat e sigurisë kombëtare dhe të ardhmen e vendit.

Por mbi të gjitha ne shqiptarët duhet të vlerësojmë dhe të respektojmë miqtë dhe aleatët tanë të mëdhenj, me Amerikën e madhe në krye të listës.
Njoftimi i djeshëm tregoi se ajo edhe kur nuk flet, sheh, dëgjon dhe mban shënim. Tregon gjithashtu se për të nuk kanë rëndësi ata që dalin rastësisht në krye me pozat e liderëve shëmtaraqë, por shqiptarët që e çmojnë, e duan realisht Amerikën dhe e shohin atë në dritë të syrit.

Prandaj miqësinë me të duhet ta konsiderojmë faktor vendimtar, conditio sine quoi non për prosperitet. Dhe që të mos e harrojmë këtë aksiomë le të kujtojmë përkrahjen e e saj të madhe për të sprapsur pretendimet territoriale të fqinjëve gjatë zhvillimeve dramatike në punimet e Konferencës së Paqes në Paris, 1919-1920, mbështetjen e pakushtëzuar për përmbysjen e regjimit monist dhe vendosjen e demokracisë në Shqipëri, kontributin për reformën në gjyqësor, angazhimin e paçmuar për çlirimin dhe pavarësinë e Kosovës, ndërhyrjen e djeshme për shpëtimin e të ardhmes së vendit etj.
Këto mendime të shpejta reflektive nga lajmi kaq shumë i gëzueshëm i shpërndarë nga Departamenti Amerikan i Shtetit, dua t’i mbyll me vargjet e një vjershe, shkruar në vitin 1917.

Autori i saj, Fan Noli, kërkonte të ngrinte moralin e shqiptarëve dhe të Shqipërisë, që dukej sikur ishte në grahmat e fundit të shpirtit, për shkak të pushtimit nga ushtritë e dy blloqeve ndërluftuese si edhe të përpjekjeve të disa feudalëve prapanikë shqiptarë në mentalitet dhe në grykësi pasurore e politike për të përfituar nga rasti. Ai i drejtohej asaj duke i përmendur djemtë e saj të emigruar për bukën e gojës në Amerikë, të cilët në disa raste e kishin treguar se nuk e harronin atdheun e tyre, por edhe që t’i tregonte se këta djem po jetonin dhe njëkohësisht po edukoheshin e formoheshin në një shtet si Amerika, e cila qysh atëherë dukej se ishte shndërruar në liderin botëror në politikë, ekonomi, demokraci etj.
Përmbajtja e rreshtave të kësaj vjershe duket sikur ka pasur parasysh Shqipërinë dhe shqiptarët e sotëm.

Noli shkruante:

Ç’thot’ ajo e ve e gjorë,
-Mbretëreshë pa kurorë-
Faqe-çjerrur, lesh-lëshuar,
Shpirt e zëmër përvëluar;
Gjysm’ e vdekur: “O Shqiptarë,
Nënës mos ia bëni varrë!”
Mbahu, Nëno, mos kij frikë
Se ke djemtë n’Amerikë.
Qan e lutet Nën’ e mjerë,
Kërkon vatrën edhe nderë,
Do lirinë dhe atdhenë,
Si ç’e pat me Skënderbenë,
Bijt’ e besës thërret pranë.
Kur i thirri dhe s’i vanë?
Mbahu, Nëno, mos kij frikë,
Se ke djemtë n’Amerikë.
Cilët jan’ ata tiranë
Që të pren’ e që të vranë
Që të therrë bij e bija,
Dhe t’u-nxi, t’u-mbyll shtëpija?
Derthni plumba, o Shqiptarë,
Gjakn’ e Nënës për të marrë,
Mbahu, Nëno, mos kij frikë,
Se ke djemtë n’Amerikë.
Cilët bij të trathëtuan
Dhe të doqnë dhe të shuan
Dhe të lan’, o Shkab’ e ngratë
Pa fole, pa zog, pa shpatë?
Këta qena, o shok’ i mbytni,
Mbushni gjyle që t’i shtypni.
Mbahu, Nëno, mos kij frikë,
Se ke djemtë n’Amerikë.
Sa kërkon e sa të duhen?
Burrat nga detyra s’ndruhen!
Trim i mirë do të japë,
S’kursen jetën as paratë;
Hithni, hithni tok dollarë,
Të mos mbetemi të sharë.
Mbahu, Nëno, mos kij frikë.
Se ke djemtë n’Amerikë.
Do të ndihim pa kursyer
Për ty, Nëna jon’ e vyer,
Që me drit’ e nder të thuresh
Dhe me bijt’ e tu të mburesh.
Which Mother begs for money?
Which spirit sons did not give him?
Hold on, Mother, do not be afraid,
That you have sons in America.
Collect weapons and bullets, throw the
bag and the soul:
For the freedom of our country,
Today - because tomorrow is late -
Give, Mother to save,
Nation and hearth to honor.
Hold on, Mother, do not be afraid!

Published in DITA

* Tiranapost.al.