Opinion

Can Russia ever coexist with the West?

Can Russia ever coexist with the West?By Robert Tombs / When you see on TV the puffy face of Vladimir Putin and hear his increasingly vulnerable rhetoric, it is tempting to assume that the current conflict in Ukraine is all about him. His actions and threats are turning Europe not only in the 1930s, or even in the 1860s into the cold-blooded "wars" waged by Bismarck, or even in the 1740s when Frederick the Great openly annexed the Polish region of Silesia and set Europe on fire.

By attacking a sovereign and peaceful country, Putin has reverted to a behavior long before the adoption of the United Nations Charter, even before 1815, when war-weary states that defeated Napoleon Bonaparte created the so-called "Concert of Europe ”to keep the peace, with Tsarist Russia being one of the guarantors of that pact.

Moderate people hope that Putin's possible removal from power will solve our problems. Maybe. But the real problem may be Russia itself. I am not talking about the Russians. I am not suggesting that we are facing a dark national psychic.

Rather, Russia, as a political and geographical entity, is an unstable mix of strength and weakness. Because of its size and population, it has intimidated its neighbors for centuries. But because of its great backwardness compared to the West - a relative backwardness that remains constant - its autocratic rulers are constantly frightened of their vulnerability and obsessed with prestige.

The result is threatening rhetoric and frequent aggression against states bordering it. The weakness of the Russians is as political as it is military, as you have to be as crazy as Napoleon or Hitler to dare to conquer this country with such a large geographical spread.

It is dictatorship, what makes Russia dangerous for its neighbors but also for itself.

Aggression is a matter of historical record. All powerful states sometimes use force. Britain and America are no exception.

However, Russia's history of the last 3 centuries of ongoing conflicts on its borders is striking. Against Sweden and Turkey in the XVIII-XIX centuries. Against Poland repeatedly for over 300 years. Against Germany, which must be admitted to having been equally guilty.

And most closely against Finland, Hungary, Czechoslovakia, Afghanistan, Georgia, Chechnya, Syria and now Ukraine. One of the factors that explains this behavior is the uncertainty that Russia has about how strong or weak it really is. An insecurity that exists among its rulers, as well as among Russia's neighbors.

Fuqia e Rusisë, në dukje e pamasë, ka rënë në mënyrë të përsëritur kur është testuar seriozisht. Ky është modeli i dy shekujve të fundit. Ushtritë ruse arritën në Paris në vitin 1814, përparimi i tyre më i madh i shënuar ndonjëherë. Bota u impresionua nga gjiganti i ri. Por ajo që pasoi ishte një sagë e besimit të tepruar.

Rusia u përball me Francën dhe Britaninë në Krime në vitin 1853 dhe humbi. Numri i madh i trupave ruse nuk ishte aspak i dobishëm, pasi disa pre tyre nuk arritën dot në front para përfundimit të luftës. Pesëdhjetë vite më vonë erdhi poshtërimi përballë japonezëve.

Në vitin 1914, “ruli rus” supozohej të shtypte gjithçka që ndeshte përpara, por u ndalua nga gjermanët brenda disa javësh. Polakët i goditën fort komunistët në vitin 1920, dhe finlandezët gati e bënë këtë gjënë vitin 1940.

Ne jemi rritur me legjendën e Ushtrisë së Kuqe të pamposhtur që e dërrmoi Wehrmacht-ingjerman. Por triumfi i saj varej nga Britania dhe Amerika të cilat e mbanin të furnizuar,duke i detyruan gjermanët të angazhonin në Perëndim pjesën më të madhe të burimeve të tyre.

Sot po përsëriten të njëjtat probleme:distancë, logjistikë e dështuar, prapambetje teknologjike, një numër i lartë viktimash dhe një motivim i dobët që buron nga një sistem ushtarak brutal që u shërben regjimeve të ashpra autokratike. Lufta solli kërcënimin e shpërthimit tërevolucionit në vitet 1820, 1850, 1905, 1917, 1989.

Po tani në vitin 2022? Gjithsesi, shpresat për liri u shkatërruan pa mëshirë. Kjo është edhe arsyeja e problemit tjetër që ka Rusia, si në raport me fqinjët ashtu edhe me vetveten:pamundësia për të krijuar një demokraci liberale.

Rusia ka pasur prej shekujsh një elitë të sofistikuar në aspektin kulturor. Shumë prej këtyre të fundit kanë adoptuar sjelljet perëndimore. Por elita ishte e vogël në numër, dhe kishte shumë për të humbur:hendeku midis të pasurve dhe të varfërve në Rusi ka qenë gjithmonë i madh, madje edhe nën komunizëm, kur barazia nominale maskonte privilegjet e mëdha të kastës drejtuese.

Autokratët rusë i kanë kthyer vazhdimisht masat kundër liberalëve, që janë akuzuar për njëdashuri të tepruar ndaj vendeve të huaja. Kështu, rusët e kultivuar ishin të frikësuar si nga sundimtarët e tyre, po ashtu edhe nga shtresat më inferiore, të cilët deri në vitin 1861 ishin bujkrobër, dhe që nuk qenë asnjëherë të lirë deri në vitet 1980.

Argumentohet se Rusia ishte ndryshe:ajo ishte aq e madhe dhe kaq e larmishme sa kishte nevojë për një diktaturë. Por në analizë të fundit diktatura, është ajo që e bën Rusinë të rrezikshme për fqinjët e saj por edhe për veten e saj.

Vetëm diktatura mund të mbajë një buxhet të madh ushtarak në një vend relativisht të varfër, siç ka bërë për shekuj me radhë. “Volta e Sipërme me raketa” ishte batuta që thuhej shpesh për Bashkimin Sovjetik.

Vetëm një Rusi vërtet demokratike mund të jetë një fqinj i mirë, dhe është në interesin tonëjetik – ashtu si gjatë epokës sovjetike – që të mbështesim demokratët rusë (dhe jo më një elitë të vogël), dhe të sigurohemi që të gjithë rusët ta dinë që ne u duam më të mirën. Putin dëshiron që ta kthejë Ukrainën në Rusi. Bota ka nevojë që Rusia të kthehet në një Ukrainë.

Note: Robert Tombs, professor of history at the University of Cambridge, UK.

* Article published on Bota.al, republished by Tiranapost.al