Lajme nga Bota

Fear is the real key, to understanding the new equilibrium of geopolitics

Fear is the real key, to understanding the new equilibrium of geopolitics

By Dario Ronzoni

A feeling dominates in recent confusion. It dictates political decisions, favors some parties over others, and influences the definition of new global geopolitical contours. It is fear: the emotion that accompanies the relative decline of the old industrialized countries (including Japan), which are facing the global shift of power that forces us to reconsider our ambitions, projects and identities.

This is the essence of the book “Geopolitics of Fear. How social anxiety orients political choices ”by Manlio Graziano. According to the professor who lectures on the geopolitics and geopolitics of religions at the Paris School of International Sciences and the Sorbonne University, fear is the most important of all the psychological consequences of change in the global geopolitical axis.

The economy of the West has slowed significantly in the last 40 years, the average age of societies is rising, and the order of things is inevitably changing. The result is widespread chaos, permeating populations and dictating political reactions.

And then, in an era of improvised solutions and based on the humor of the moment, a good analysis is needed first of all.

"There are analysts who would like to be policy advocates as well. They hope to influence events. I prefer to dwell on the first. As I explain in my book, between geopolitics - which I deal with - and politics there is the same difference as between mathematics and engineering. The first is about calculations and analysis, the second is about actions. I do not have ready-made recipes. "Most can formulate some hypotheses," he said.

That the world is in a state of chaos, as he acknowledged before the outbreak of the current pandemic Richard Hass, president of the Council on Foreign Relations, is already clear. The international order built in Yalta has been gone for decades, American supremacy is in a state of decline, and efforts to restore it do not seem to be working.

Ndërkohë, në skenë po shfaqen fuqitë e reja. Dominon frika, së bashku me nevojën për t’u mbrojtur:së pari nga globalizimi, që ka bllokuar rritjen e pagave dhe ka zhvendosur vendet e punës, pastaj nga terrorizmi dhe Islami në përgjithësi, dhe pastaj nga pandemia.

Po ashtu,pas krizës ekonomike të vitit 2008u shfaq një opozitë konfuze e elitës popullore (në të cilën lulëzuan disa parti), e cila gjithashtu solli përplasje të dhunshme, siç ndodhi në Francë me Jelek-verdhët.

Tashmë në tregun politik ka nga ata që preferojnë të kënaqin ankthet dhe frikën, të grumbullojnë vota dhe të fitojnë zgjedhjet me një program që nuk mund t’i zgjidhë domosdo të gjitha problemet. “Ne ndodhemi në një fazë tranzicioni historik, njësoj si të gjitha fazat e historisë, vetëm se kjo është më e theksuar se të tjerat për shkak të zhvendosjes së pushtetit. Në kohë të tilla si këto që po jetojmë aktualisht, trazirat janë gjithmonë prezente. Por për t’u orientuar, duhet të kuptojmë se ku jemi dhe çfarë po ndodh realisht. Sa më shumë që e gënjejmë veten se disa gjëra mund të shmangen, aq më shumë përfundojmë të jemi peng i frikës”- shprehet Graziano.

Sipas tij të qenit nostalgjikë është diçka normale. Por ta shikosh realitetin në sy është një avantazh, pasi kjo gjë na bën të kuptojmë se çfarë mund të bëhet dhe çfarë jo. Një shembull ka të bëjë me problemin e emigracionit. Perceptimi mbi të është përgjithësisht negativ.

Ne përpiqemi ta kufizojmë, ose në disa raste ta parandalojmë. Megjithatë, për një shoqëri gjithnjë e më të plakur dhe që ka shumë pak fëmijë, kontributi i emigrantëve është thelbësor, “edhe pse i pamjaftueshëm”. Në vend se të kundërshtojmë hyrjen e tyre, problemi duhet trajtuar nga një këndvështrim demografik “për të cilin flitet rrallë, por që është thelbësor”. Shoqëritë më të pasura perëndimore po shkojnë drejt zhdukjes, dhe nuk po bëhet asgjë për ta parandaluar këtë.“Është e vërtetë që ardhja e të huajve është gjithmonë problematike dhe ndikimi social i tyre nuk mund të mohohet:ka një mospërputhje të dukshme në lidhje me zakonet, si të individëve po ashtu edhe të shoqërisë. Por duhet marrë parasysh rëndësia e situatës aktuale. Dhe nuk mjafton vetëm që të thuhet se emigrantët janë të nevojshëm për mbijetesën e shoqërisë. Është e nevojshme të veprohet. Ne duhet ta trajtojmë çështjen në një mënyrë strategjike”- thekson profesori.

Çfarë do të thotë kjo? “Më lejoni që t’ju jap një shembull:rasti i zgjedhjeve të fundit në Gjermani. Siç është vënë re, në debatin partiak thuajse nuk u trajtua çështja e emigrantëve. Arsyet janë të ndryshme, por ndikoi edhe vënia në punë e arsyes duke kujtuar se pas 6 vjetësh që prej hyrjes së lirë të emigrantëve të kërkuar nga Angela Merkel, kjo gjë i thelloi problemet, të cilat u lanë gjithsesi në hije nga avantazhet. Dhe kjo bëri që perceptimin e përgjithshëm i gjermanëve dhe njëherazi të politikanëve të tyre të ndryshojë”- shtoi më tej Graziano.

Por pse emigracioni mbetet ende një temë e nxehtë në Francë, Angli apo Itali? “Duhet të ndryshojmë narrativën. Në Japoni ka pasur një rezistencë të vjetër në hapjen ndaj të huajve, por tashmë e kanë kuptuar se nuk kanë zgjidhje të tjera. Në lojë është mbijetesa e vendit.

Unë besoj se nëse të gjitha paratë e shpenzuara nga Bashkimi Evropian – që është e pamundur të numërohen – për t’i mbajtur jashtë të huajt, do të ishin përdorur për të organizuar integrimin e tyre, sot gjërat do të ishin ndryshe. Gjenerata e ardhshme e BE-së do të kishte qenë një mundësi:tek e fundit, edhe ndjenjat evropiane ndryshojnë në varësi të sasisë së parave që vijnë”- thotë studiuesi.

Sipas Grazianos në çdo rast duhen forcuar edhe politikat që nxisin lindshmrinë, edhe pse këto të fundit nuk kanë dhënë rezultatet e dëshiruara, veçanërisht në një shoqëri të pasur dhe të pjekur. Madje sot flitet edhe për çifte që vendosin me vullnetin e tyre të mos kenë fëmijë, në emër të luftës kundër ndryshimeve klimatike.

“Unë besoj se shoqëria që vendos të mos riprodhohet për të mos ndikuar tek klima, është duke zgjedhur vetëm midis dy vetëvrasjeve:midis një vetëflijimi më të shpejtë dhe një tjetrit më të ngadaltë”. Sepse, një ndër frikërat më të mëdha të viteve të fundit, ajo e ndryshimeve klimatike është shumë e fortë, dhe është shfaqur me vendosmëri vitet e fundit.

“Ngrohja globale është një fakt, qënuk mund të mohohet. Por është e dukshme se ajo po trajtohet përmes një filtri politik. Them se përballë një fakti real, përshpejtimi i dramatizimit të problemit është i dyshimtë. Le të mos harrojmë se para kësaj serie fushatash, arsyet e ndryshimeve në mikrofazat klimatike ishin misterioze edhe në sytë e specialistëve.

Në mesin e shekullit XIV pati një epokë të vogël akullnajore që ndoshta shkaktoi edhe shpërthimin e pandemisë së murtajës, edhe pse askush nuk e di saktësisht se çfarë e shkaktoi këtë të fundit. Pati një ftohje globale deri në mesin e shekullit XIX, kur nisi edhe një fazë e re ngrohje, por që pati ulje-ngritjet e veta. Në vitet 1970, shkencëtarët e klimës ishin të shqetësuar për rrezikun e një epoke të re akullnajore. Tani, pas 50 vitesh, ne jemi të shqetësuar për të kundërtën”-thotë Graziano.

Studiuesi thotë se këto fushata e kanë origjinën në Evropë dhe dy ndotësit më të mëdhenj në planet Kina dhe Shtetet e Bashkuara, kanë qenë gjithmonë rivalet e Evropës. Në lojë janë investime kolosale, me lobe të ndryshme energjetike të vendosura kundra njëri-tjetrit; edhe ekologët duhet të jenë të hutuar, pasi energjia bërthamore, e cila prodhon shumë pak emetime të CO2, po ri-propozohet tani si një nga zgjidhjet e krizës.

Meanwhile one of the most obvious elements at this stage is the crisis of democracy. "Democracy is, first of all, a form of organization of power. In the 1700s in the United States it had the principle “There is no taxation without representation. Everyone in a society was a stakeholder: be it artisans, traders or farmers. "Over time, that kind of democracy has lost its meaning, wealth has become more and more concentrated in the hands of a few people," he said.

* Bota.al article, republished on Tiranapost.al

Bota.al