Art dhe Kulturë

Farewell letter from Gabriel García Márquez

Farewell letter from Gabriel García Márquez

If for a moment God would forget that

am a rag doll of

will give me some life, it is likely that

I will not say everything I think,

but I will definitely think of everything I will say.

I would value things, not the value they have,

but for the meaning they have.

I would sleep a little, I would dream more,

I realize that for every minute we close them

eyes, we lose sixty seconds of light.

I would move forward when others stopped,

I would stay awake when others were asleep,

I would listen when others speak and

and how I would taste a good chocolate ice cream!

If God would give me some life,

I would just dress,

do të shtrihesha në pishë të diellit duke lënë zbuluar jo vetëm

trupin tim por edhe shpirtin tim.

Zoti im, nëse do të kisha një zemër, do ta shkruaja

urrejtjen time në akull dhe

dhe do të prisja që të shkrihej në diell.

Do të pikturoja me një ëndërr të Van Gogut

sipër yjeve një poemë të Benedettit

dhe një këngë e Serratit do të ishte serenata

që do t`ia kushtoja hënës.

Do t`i ujitja me lotët e mi trëndafilët,

për ta ndjerë dhimbjen e gjembave të tyre

dhe puthjen e mishtë të petaleve të tyre?

Zoti im, nëse do të kisha paksa jetë?

Nuk do të lija të kalonte qoftë një ditë të vetme

pa iu thënë njerëzve që dua,

se i dua. Do t`i bindja të gjithë burrat e gratë

se janë të parapëlqyerit e mi dhe

do të jetoja i dashuruar nga dashuria.

Njerëzve do t’ua provoja

sa gabojnë tek mendojnë

të heqin dorë së dashuruari

kur plaken, pa e ditur

se plaken kur heqin dorë së dashuruari.

Një fëmije do t`i jepja flatra,

por do ta lija ta merrte fluturimin vetë.

Të moshuarit do t`i mësoja

se vdekja nuk vjen me pleqërinë

por me harresën.

Kaq shumë gjëra kam mësuar nga ju, Njerëzit!

Ka mësuar se e gjithë bota adhuron të jetojë

mbi majën e malit,

pa e ditur se lumturia e vërtetë

është në ngjitjen e shpatit.

Kur i sapolinduri shtrëngon me grushtin e tij të vogël,

për herë të parë, gishtin e babait të tij,

e mban shtrënguar përgjithmonë.

Kam mësuar se një njeri

ka të drejtë ta vështrojë një tjetër

nga lart poshtë vetëm

kur duhet ta ndihmojë për t`u ngritur.

Janë aq shumë gjëra

që kam mundur të mësoj nga ju,

por realisht,

nuk do të më shërbejnë shumë,

sepse kur do të m’i vendosin

brenda asaj valixheje,

palumturisht do të jem duke vdekur.

* Farewell letter from Colombian author Gabriel Garcia Marquez, today on the anniversary of his death. Marquez was born on March 6, 1927 and passed away on April 17, 2014.