Art dhe Kulturë

Betty Friedan: No woman achieves orgasm by cleaning the floor 

Betty Friedan: No woman achieves orgasm by cleaning the floor

"I want something more than my husband, children and home," wrote feminist Betty Friedan in her famous essay "Mystic of Femininity.

Yes this is not the most striking sentence of her essay.

Observing her situation and that of many other women she realized that a real devaluation of women was taking place, culminating in the classic model of the perfect American housewife of the 1950s.

"No woman achieves orgasm by cleaning the kitchen floor," became one of the most famous phrases in her book and represented a kind of invitation to revolution.

Born Bettye Naomi Goldstein on February 4, 1921 in Illinois, she belonged to a Jewish family of Russian and Hungarian descent. The father had a jewelry store, but due to illness he had to quit his job, leaving the store to the woman in hand. Her mother began writing for a newspaper, discovering how much more beneficial it was for a woman to be able to fulfill herself outside the home.

Her mother was certainly the first example for Betty, who at a very young age began to participate in various groups. He started writing in the school newspaper so he founded it himself with some friends. After graduating with a degree in excellent psychology, she won a scholarship to continue her studies at the University of Berkeley. However, after a year he left the doctorate, under the pressure of the boy he was dating. It was a choice she later regretted, as she later recounted in her memoirs.

Pas largimit nga universiteti, në 1946 Betty Friedan filloi të punonte si gazetare. Një vit më vonë ajo u martua me Carl Friedan, një producent me të cilin lindi tre fëmijë. Mëmësia nuk e ndaloi atë të punonte, por ajo preferoi t'i përkushtohej punës së pavarur, për revistat e grave si Cosmopolitan. Sigurisht, jeta e saj personale ishte një nga arsyet që e çuan atë të merrej me çështje që lidheshin me rolin e grave në shoqëri: kështu lindi Mistika e feminitetit.

“Gradualisht kam ardhur në përfundim se ka diçka që nuk është në rregull me mënyrën se si gratë amerikane përpiqen ta jetojnë jetën e tyre. E ndjeva së pari në jetën time, si grua dhe nënë e tre fëmijëve që po përdorte aftësitë dhe arsimimin tim për të punuar në një aktivitet që më mbante larg shtëpisë, gati gati në një ndjenjë faji. Ishte ky shqetësim që në 1957-ën më bëri të kaloj një kohë të gjatë duke përgatitur një pyetësor për t'ia dërguar ish-mikeshave të mia të kolegjit, pesëmbëdhjetë vjet pas diplomimit në bachelor”, shkruante Betty.

Rezultatet e sondazhit të saj e shtynë të hetonte më shumë kontekstin në të cilin gruaja amerikane u rrit dhepër mënyrën si u edukua.

Ajo arriti në përfundimin se gratë po ndikoheshin nga ato që kohët e fundit po lexonin. Atyre iu tha se nuk mund të dëshironin një fat më të mirë sesa ai i mburrjes së feminitetit të tyre. Ekspertët i mësuan si të bënin për vete një burrë dhe ta mbanin atë, si t'i ushqenin fëmijët me gji dhe ta mësonin të shkonte në tualet, si të bënin bukë, si të visheshin, të stilonin dhe të silleshin sa më femërore dhe si ta bësh martesën më pak të mërzitshme.

Dhe jo vetëm kaq: ideja u përhap gjithashtu se ata që studionin, ishin njerëz më të trishtuar.

Disa gra hiqnin dorë nga ëndrrat sepse u ikte mosha.

Her book quickly became a bestseller and Betty Friedan found herself catapulted into a storm of interviews for TV, radio and newspapers. The National Organization for Women, an organization that fought for women’s rights, was triggered by Betty. The battle for abortion as well. Betty continued to write, but her later books never achieved the same success as the first book.

She died of heart problems in 2006, the day she turned 85 years old.